همیشه از code-behindهای شلوغ بدم می‌آمده و همواره سعی کرده‌ام که تا حد ممکن آنها را "لاغر" نگهدارم و آنها را کمتر با لایه‌های business یا data access تداخل بدهم. هدف هم چیزی نیست جز coupling کمتر جهت نگهداری بهتر و آسانتر. خب با ظهور ASP.NET 2.0 و کدنویسی بسیار کمتر نسبت به نسخه قبلی یعنی 1.1 این مساله تا حدی حل شده بود به خصوص با تولد data sourceها و اینکه سعی می‌کردم همه چیزی به اصطلاح declarative باشد. اما اخیرا در یکی از code-behindها هر کاری کردم نمی‌شد به آن "رژيم" داد و خلاصه کلی از ما فسفر مصرف شد تا دریابم که اصولا اين "کد-درگيری"ها را بايد جای ديگری قرار داد. آیا لایه business یا facade جای مناسبی بود؟ راستش را بخواهيد آنها را هم جهت اين کار مناسب نديدیم. گشتيم و گشتيم و گشتيم تا بالاخره دریافتيم که آب به تازگی در کوزه ریخته شده است و ما غافل از آنيم. اگر چه به چشمم خورده بود و سطحی نگاهی به آن کرده بودم اما آن را "نفهمیده" بودم! یعنی به عبارتی به گیرش نخورده بودم! پیش خود می‌گفتم که يک جای کار می‌لنگد نگو که اين پای لنگ را ديگران ديده و راه حل آن را هم ارائه کرده‌اند. راه حل چيست؟ راه حل اين است: خداحافظ Web Form! بعله! بعد از ASP کلاسيک حالا ASP.NET کلاسيک هم از چندی پيش به اين طرف داريم. و سلام بر ASP.NET MVC! بيشتر از اين چه بگويم که ديگران چه خوب و کامل گفته‌اند:

اول اين را بخوانيد:  An Architectural View of the ASP.NET MVC Framework که از Dino Espositoی معروف است که به تازگی به iDesign پيوسته است (البته کمی قدیمی است ولی ساده و قابل فهم است).

بعد هم که حتما بايد اینجا را ببنيد و مقالات با عنوان ASP.NET MVC Framework - Part n که n از يک تا چهار است را فعلا بخوانيد.

بقيه جاها هم از اينها کامل‌تر نيستند ولی اين يک قلم را هم از Nikhil Kothari از دست ندهيد.

اما آیا به نظر شما گفتن خداحافظی به Web Formها در برنامه‌های موجود و احتمالا بزرگ ساده است؟! کسی در اين ارتباط چيزی می‌داند؟

بعد نوشت خیلی فوری: ظاهرا فعلا نباید خیلی ذوق کرد چون اين و اين را که خواندم ذوقم فروکش کرد! هنوز خیلی کار دارد!

بعضی وقتها یک سری چیزهای کوچک خیلی مهم هستند اما ممکن است از چشم ما دور بمانند. نمونه اش همین فولدر My Documents ويندوز است که محل ذخيره تقريبا همه فايل‌ها و اطلاعات در ویندوز به صورت پيش فرض است و معمولا افراد اين پيش فرض را تغيير نمی دهند و فايل‌هايشان را همواره آنجا ذخيره می‌کنند. اما چون هميشه اين فولدر بر روی درایوی هست که ويندوز نصب شده، اگر مشکلی برای اين درايو پيش بياید يا ويروسی شويد يا ويندوزتان به هر دليلی خراب شود و نياز به فرمت و اين قبيل مسائل داشته باشيد آنوقت شايد هميشه نتوان محتويات اين فولدر را نجات داد. اين جاست که لزوم نگهداری اين فولدر در درايوی غير از درايو سیستم يا همان درايو ويندوز احساس می‌گردد. اما کار اندکی بيش از يک "کپی ساده" است. مطلب کوتاه زير را در اين باره بخوانيد. جالب اينکه من سالها اين مشکل را داشتم و تازه امروز دنبال آن رفته و پيدايش کردم!

Change The Target Location Of My Documents Folder

اگر می خواهيد Visual Studio 2005 شما سريع‌تر شود اينها را بخوانيد (شايد کمی قدیمی باشند ولی هميشه کاربردی‌ هستند):

اول

دوم

سوم

ScottGu جمعه همين هفته برای مدت ده روز یک سفر کاری/سمیناری به چين، ژاپن و کره جنوبی دارد و خیلی از عشاق ASP.NET در اين کشورها برای ورود مرد شماره يک ASP.NET لحظه شماری می‌کنند. اين سفر نشان از اهميت انجمن‌ها و گروه‌های کاری اين کشورها در زمينه ASP.NET است.

حال تصور کنيد که مثلا آقای ScottGu ايران را هم در ليست سفر خود داشت و قرار بود به اينجا هم مسافرت کند!! چه شود!

"علیرضا اسم رام" در سایت www.AspCode.ir يک بار ديگر خاطرات سايت IranASP.NET را برای من و احتمالا ديگران زنده کرده است. چقدر شبيه است!

من کار عليرضا را به دليل آنکه يک بار ديگر يک سايت آموزشی (مستقل از شباهتش به IranASP.NET) برپا کرده است را می‌ستايم و اميدوارم که در راه سختی که برگزيده است موفق باشد. اميدوارم همانگونه که افراد زيادی در آن زمان من را ياری کردند، عليرضا را نيز بيش از پيش ياری کنند چرا که يک دست صدا ندارد.

عليرضا با اشاره به آخرين نوشته يا مقاله من در IranASP.NET، که عنوانش "خداحافظ IranASP.NET" بود، مطلبی تحت عنوان "سلام IranASP.NET" نوشته است که خواندنش خالی از لطف نيست. همين جا از لطف و محبت عليرضا و همه دوستان به سايت IranASP.NET تشکر و قدردانی می‌کنم.

در بخشی از اين مطلب می‌خوانيد که:

"چند ماهی بیشتر نیست که فارغ التحصیل شدم. از آنجایی که مسیر زندگی من همراه با سایت آموزشی IranAsp.Net رقم خورده بود و اکثر معلوماتم را از این سایت داشتم، پس از تعطیلی این سایت، نبود یک مرجع فارسی در زمینه Asp.Net را برای جوانان جویای دانش برنامه نویسی مبتنی بر وب به شدت احساس می کردم."

باز هم برای علیرضا آرزوی موفقیت دارم.

 

آقا يکی تکليف ما را روشن کنه: از کدام آراس‌اس ريدر استفاده کنيم؟

انواع آنلاين مانند: Bloglines، Google Reader، My Yahoo...

انواع غيرآنلاين مانند: Microsoft Outlook 2007 ، FireFox Live BookMark ، IE 7.0 ، FeedDemon ، FeedReader و يک عالمه ديگه

بدبختی اينجاست که هر گلی يک بويی داره!

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پی نوشت:

از همه دوستان که نظر دادند ممنونم. مایلم تجربه خودم را هم اينجا بنويسم.
من چند سال پیش ابتدا از Bloglines استفاده می کردم. خوب بود اما باید هی سراغ این سایت بروی تا فیدهای جدید را بینی! و انگار یک جور دم دست آدم نیست! و اصل و ماهيت RSS که همانا آمدن فید به سمت شماست و نه رفتن شما به طرف آن را کمی مخدوش می کرد. البته همه فید ریدرهای آنلاين چنين وضعيتی را دارند اما خوبی آنها این است که فيدهای شما بر روی همه کامپيوترها قابل دسترس است و هرجا بروی آنها را همراه داری!
سپس روی آوردم به فید ریدرهای دسکتاپ. مدتها از RSSReader که البته دات نتی بود استفاده می کردم (بعله ديگه!) منتها اين پروژه در حد بتا ماند و پیشرفتی نکرد. FeedDemon را خیلی شلوغ دیدم و البته مجانی نيست و به نظرم امکاناتش کمی برای یک فید ریدر زیاد است!! سپس از FeedReader 3.0 استفاده کردم که خيلی خوب بود و ساده و سبک و البته مجانی! با آمدن IE 7.0 سويچ کردم به آن و آن هم خوب بود منتها دائما باید IE شما run باشد و بالا! اين یعنی يک پنجره اضافی! و البته کمی کندی در کامپيوتر شما بخصوص موقع آپديت کردن فيدها! Live BookMark فايرفاکس هم خوب است منتها فقط به شما عناوين فيد را نشان می‌دهد و خبری از آن دو سه خط متن همراه فيد نيست! در ضمن ديدن فيدها به صورت منوی يک برنامه به نظر من خيلی جالب نيست و ابتکار خوبی هم نيست!
سپس با آمدن Outlook 2007 ما هم گفتيم "همه چيز در يکجا" اما آن هم بی عیب و نقص نبود و به نظر من فید ریدر Outlook چنگی به دل نمی زنه و حس خواندن ايميل را به آدم می‌دهد و نه RSS! فراموش نکنيم که Outlook 2007 برنامه بسيار سنگين و منبع خوری است و نفس کامپيوتر ما فقیر و فقرا را می‌گيرد! تازه با بودن جی‌ميل و امثالهم کی از اوت‌لوک استفاده می‌کنه!! دوران اوت‌لوک تمام شده است! (امروزه ايميل‌هايتان بايد هميشه در جيب‌تان ببخشيد در اينترنت باشد با همه حواشی و سوابق پاسخ‌هايتان! دقيقاً چيزی مثل Gmail!)
خلاصه سرتان را درد نياورم که دوباره رجعت کرديم به همان FeedReader سبک و ساده و مشتی خودمان و انصافا چيز خوبی است!
اين را هم بگويم که فيدريدر Google انصافا در نوع آنلاينش يک شاهکار است اگر طرفدار نوع آنلاين اين قضیه هستید.

خلاصه:
دسکتاپ: FeedReader 3.0
آنلاين: Google Reader

شما نظر ديگری داريد؟

وقتی در محیط ويژوال استودیوی ۲۰۰۵ هستید کلید کنترل + تب (Ctrl + Tab) را بگيريد تا يک چيز جالب را ببنيد! بله اين کليد کاری شبیه به کليد Alt + Tab در محيط ویندوز را برای شما می‌کند.

سپس در حالی که اين دو کليد (یعنی همان کنترل + تب) را نگه داشته‌ايد با استفاده از کليدهای جهت بالا و پائين و چپ و راست ببنيد چه اتفاقی می‌افتد. نمی‌دانم که آيا اين امکان در مستندات رسمی Visual Studio جائی ذکر شده است يا نه (احتمالاً هست) ولی من بعد از سالها کار با اين محيط امروز به طور اتفاقی به آن برخورد کردم!

گفتم اين مساله شايد برای شما هم جالب و قابل استفاده باشد و نيز بهانه‌ای برای به‌روز رسانی اين وبلاگ بعد از مدتی باشد!

به تازگی به این فکر افتاده بودم که چگونه می‌توان یک مجموعه Page و یا User Control را به صورت مشترک میان چند برنامه یا وب سايت از جنس ASP.NET استفاده کرد. به عبارتی چند وب سایت مستقل دارم که همگی قرار است از یک سری User Control به صورت مشترک استفاده کنند. اولین راهی که به ذهن خیلی‌ها می‌رسد این است که "خودت را خیلی اذیت نکن و آنها را توی هر وب سایت کپی کن" اما اگر قرار باشد هر از چند گاهی این User Controlها تغییر کنند آن وقت به مشکل یکسان سازی و کپی‌های مکرر برخورد می‌کنیم.

با فرض استفاده از ASP.NET 2.0 این کار به راحتی و بدون دردسر قابل انجام است. ScottGu دو مطلب در این باره دارد که مطالعه آنها را به شما پیشنهاد می‌کنم.

مطلب اول

مطلب دوم

متاسفانه چندی است که به دلیل مشغله زیاد کاری خیلی فرصت نداشته‌ام به همه سایتها يا وبلاگهايی که به آنها علاقه‌مند هستم سر بزنم لذا برخی اوقات از قافله مطالب عقب می‌مانم.
یکی از این سایتها سایت وزین و معتبر "سخا روش" است. سایتی که بازمانده قافله سایتهای آموزشی ایرانی است اما همچنان پیشرونده و پویا است. البته این سایت گل سرسبد این سایتها بوده و هست و گذشت زمان و پایداری آن و غنای مطالب آن این مساله را به خوبی ثابت کرده است. و این میسر نبوده است مگر به تلاش دوست و استاد گرانقدرم جناب آقای محمدجواد سخائی و همکاران ایشان در شرکت سخا روش.
امروز که سری به سایتشان زدم متوجه شدم که اخیراً چهارمین سالگرد تولد این سایت بوده است که جا دارد همین جا به جناب آقای سخائی تبریک و خسته نباشید جانانه‌ای عرض کنم. واقعاً دستتان درد نکند با این همه مطالب خوب و دسته اولی که می‌دانم چقدر زحمت می‌کشید و با چه عشق و علاقه‌ای منتشر و در اختیار دیگران قرار می دهید. شما می‌دانید، من هم خوب می‌دانم که تولید مطلب آن هم با این کیفیت چه زحمت و مشقتی دارد و چه میزان وقت می‌گیرد.
همچنین گلایه نامه ایشان را نیز خواندم و می‌دانم که چه خون دلی می‌خورند از عدم رعایت حق مولف یا همان کپی‌رایت. وقتی شاهد این باشی که دسترنج‌ات را به راحتی به نام خودشان منتشر می‌کنند و تازه کلی هم بر سر خواننده بی‌خبر منت گذاشته و سایت‌های خالی‌شان را با زحمت به یغما رفته دیگران پر می‌کنند. واقعا خستگی در تن آدم می‌ماسد. نمی‌دانم چه بگویم. خود من در زمانی که سایت داشتم نیز همین مشکلات را داشتم و امروزه این مساله با گسترش سایتها و وبلاگها شدیدتر هم شده است.
فقط این را می‌دانم که عامل پیشرفت یا سقوط هر قومی خودش هست و بس.

باز هم خدمت جناب آقای سخائی تبریک و خسته نباشید عرض کرده و اگرچه رفتار ناشایست برخی دردآور و غیرقابل قبول است اما امیدوارم که سبب دلسردی ایشان نگردد و همچنان به کار خوب و ارزنده‌شان ادامه دهند.
تو نیکی ميکن و در دجله انداز
که ایزد در بیابانت دهد باز

اگر برنامه نویس SharePoint هستید یا قصد ورود به آن را دارید این مجموعه لینکی که از ب بسم ا... یعنی نصب سیستم عامل شروع شده و تا بالا آمده به کار شما خواهد خورد. این مطلب توسط Eli Robillard (مدیر گروه کاربران SharePoint در تورونتو) جمع آوری شده است.

How to Build a SharePoint Development Machine