"...تنها راه نجات اين سرور اينه كه زنگ بزنيم آمريكا بگم هاي ماي فرند آي لاو يوووو . پيليز اون سرور را از رك دربيار بيرون وصل كن به يك مانيتور ويندوزش اومد بالا اونيكي كادر را انتخاب كن بعد ببر تو رك وصل كن تا من بتونم با Remote بهش وصل شم البته طبيعتا اون دوست امريكايي مستكبر يك حرفي به من ميزنه كه سانسور ميكنم و نميتونم بدليل بد آموزي بگم !..."

متن فوق بخشی از مطلب اخیر وبلاگ علی حاج‌شفیعیها است. مطلب جالب و خواندنی است. شما هم آن را بخوانید تا اگر نمی‌دانيد بدانید که سايت‌داری ايرانی (البته بر وزن مشروطه ايرانی-همان کتاب معروف) یعنی چه! و یک وب‌سايت‌دار ايرانی که در داخل کشور است و می‌خواهد به قول علی حاج‌شفیعیها "نقش خرس مهربون" را بازی کند با چه مسائلی روبرو است. از خرس مهربان بودن که بگذریم برای مسائل کاری و صرفاً تجاری هم اگر بخواهید کاری کنيد خواهيد ديد که مثلا فلان شرکت بزرگ و غول ارائه کننده انواع خدمات اينترنت و دامين و هاست چگونه آی‌پی‌های محترم شرکت محترم‌تر مخابرات ايران را بلوکه کرده و اصلا به شما به هيچ طريقی اجازه اتصال نمی‌دهد و بطور کلی در آمار حساب‌تان نمی‌کند! باور کنيد که بیش از سه هفته است کارم گیر همین مساله است! و باید به طریقی غیر از خطوط اینترنتی رسمی مخابرات وصل شوم. به این می‌گويند فیل.تر++ یا فیل.تر دو جانبه! از اين ور مانده و از آن ور رانده.

والا راستش را بخواهيد من نمی‌دانم اين "خرس‌های مهربان" ايرانی چه دل و جرأتی دارند که اين گونه خدمات را از درون ايران و با دست خالی راه می‌اندازند. خدماتی چون سرویس وبلاگ، سرویس عکس، فضای فایل و... بابا به خدا صحبت از اين کارها با اين شرایط موجود چيز کوچکی نيست تا چه برسد به خودشان و اجرای آنها. یک زمانی من سایت نقلی و کوچولوی IranASP.NET را داشتم، در آن ماندم. وای به حال اين سایت‌هایی که می‌خواهند سر به آسمان بسایند و با گنده‌ترهای مشابه خارجکی رقابت و برابری و مشابهت کنند.

من فقط برایشان آرزوی موفقيت دارم و آنها را به خدا می‌سپارم!

راحت بروم سر سوال اصلی که همین الان توی ذهنم شکل گرفت: شما دوست دارید که در وبلاگ‌های افرادی که به نوعی برنامه‌نویس هستند و در زمینه‌های تکنولوژی روز فعال هستند چه نوع مطالبی را ببینید؟ مشخص‌تر اینکه مثلا دوست دارید در وبلاگ بروبچ دات‌نت ‌نویس چه چیزهایی نوشته شود: سورس کدهای بعضاً طولانی در مورد کارهای اخیرشان یا مطالب متفرقه و مرتبط با دات‌نت مانند خبر، لینک، یا بحث‌های کاری مانند آن. باز هم به عبارت دیگر آیا از آنها در حد یک سایت آموزشی پر از مقاله و سورس کد را انتظار دارید یا وبلاگی از حرف‌های خودمانی و مسائل و مطالب روز البته به رنگ دات‌نت.

خودم طرفدار گروه دوم هستم و وبلاگ‌های دسته دوم را بیشتر پسند می‌کنم. شما چطور؟

شما را دعوت می کنم که مجموعه سه مقاله ای "انواع مدل كدينگ در ASP. NET 2.0" (بخش اول و بخش دوم و بخش سوم) از سایت وزین و خوب سخا روش را مطالعه بفرمائید. در زیر چند خط از بخش اول آن را آورده ام:

• مدل  code-behind برای صفحات پيچيده ترجيح داده می شود.
• با اين كه مدل inline code برای صفحات كوچك ، فشرده و مناسب تر به نظر می آيد ولی همزمان با رشد كد و Html برای بسياری از پياده كنندگان راحت تر است كه با دو بخش فوق بطور جداگانه سروكار داشته باشند .
•  در مدل code-behind با توجه به اين كه دقيقا" مشخص می گردد كه چه كلاسی ايجاد شده است و از چه namespace استفاده شده است ، شاهد شفافيت بيشتری در كد خواهيم بود.
•  در مدل code-behind می توان اين امكان را در اختيار يك طراح وب قرار داد كه صرفا" بخش رابط كاربر را ايجاد و يا تصحيح نمايد ، بدون اين كه لازم باشد وی به كد برنامه دستيابی داشته باشد.